WEBVTT 00:00:00.000 --> 00:00:13.000 [پادکست کاپوچینو » داستان ۱ : فنجان] 00:00:13.080 --> 00:00:15.040 هفده دقیقه زمان زیادی نیست. 00:00:15.567 --> 00:00:20.000 درست به اندازه‌ایه که طول می‌کشه یه فنجون کاپوچینو سرد بشه. 00:00:20.653 --> 00:00:25.960 و دقیقاً به قدریه که بتونم از دل فکرام یه داستان بیرون بکشم. 00:00:26.813 --> 00:00:33.040 اگه یه روزی برسه که دیگه نتونم کاپوچینو بخورم، یعنی مردم یا فراموشی گرفتم. 00:00:33.633 --> 00:00:37.920 یا حتی بدتر از اون، یعنی دیگه داستانی برای گفتن نمونده. 00:00:38.867 --> 00:00:43.653 حالا فقط یه سؤال باقی می‌مونه. کدوممون زودتر تموم می‌شیم؟ 00:00:43.653 --> 00:00:44.968 کاپوچینو، 00:00:44.968 --> 00:00:46.220 داستان‌ها، 00:00:46.220 --> 00:00:47.100 یا من؟ 00:00:47.153 --> 00:02:25.230 [موسیقی آغازین] 00:02:25.253 --> 00:02:27.520 دقیقاً صد و بیست و هشت روز پیش بود. 00:02:28.133 --> 00:02:34.440 نه اینکه شمرده باشم، فقط با سخاوت تمام اجازه دادم این عدد خودش رشد کنه. 00:02:35.447 --> 00:02:42.980 پشت پیشخوان کافه، دستگاه قهوه‌ساز مثل یه ساز بدقلق اما خسته، نفس‌هاش به شماره افتاده بود. 00:02:44.000 --> 00:02:52.160 ته ضلع غربی کافه، سر میز شماره هشت، روبه‌روی هم نشسته بودیم و راستش میز تنها فاصله بینمون نبود. 00:02:52.780 --> 00:02:58.018 صبحونه هم که مثل ریش‌سفیدها رفتار می‌کرد، می‌خواست ما رو به هم بچسبونه؛ 00:02:58.018 --> 00:03:00.980 ولی ما هم مثل دو تا آهنربای هم‌قطب، 00:03:00.980 --> 00:03:04.700 خیلی مؤدبانه مقاومت می‌کردیم و طفره می‌رفتیم. 00:03:05.713 --> 00:03:11.680 اون داشت کاپوچینوش رو می‌خورد و انگشتاش روی میز با ریتم موسیقی کافه می‌رقصیدن. 00:03:12.207 --> 00:03:17.520 آهنگ ما نبود. هیچ‌وقت اون‌قدر خوش‌شانس نبودیم که آهنگ خودمونو داشته باشیم. 00:03:18.240 --> 00:03:23.608 ولی این همون قطعه‌ای بود که هر بار که پخش می‌شد، بی‌اختیار باهاش ضرب می‌گرفت، 00:03:23.608 --> 00:03:26.700 و من محو رقص انگشت‌های ظریفش می‌شدم. 00:03:27.433 --> 00:03:34.949 می‌دونست طوفان نزدیکه ولی آروم بود. از اون آرامش‌های عجیبی که بعدها فهمیدم مخصوص آدماییه که، 00:03:34.949 --> 00:03:38.260 چمدون بسته‌شون گوشه اتاق منتظره. 00:03:39.733 --> 00:03:43.950 همیشه قبل از خوردن، فنجون رو یه کم می‌چرخوند. 00:03:43.950 --> 00:03:48.140 انگار داشت محور مکان رو با زمان خودش تنظیم می‌کرد. 00:03:49.147 --> 00:03:57.100 صدای آروم قاشق که به دیواره فنجون می‌خورد، شبیه کوک کردن ساز یه نوازنده دوره‌گرد بود، 00:03:57.100 --> 00:04:00.120 پیش از شروع تک‌نوازی آخرش. 00:04:01.040 --> 00:04:08.680 عادت داشت اول یه قاشق پر از فوم برداره و بعد از اینکه چشیدش، قاشق رو وارونه بذاره روی میز. 00:04:08.680 --> 00:04:16.769 ولی این بار قاشق رو خالی از فنجون درآورد. نگاه متعجبم رو که دید لبخند زد و گفت: 00:04:16.769 --> 00:04:20.900 نباید ابرها رو زودتر از آسمون دزدید. 00:04:21.513 --> 00:04:24.860 تا الانم اشتباه می‌کردم که این کار رو می‌کردم. 00:04:26.073 --> 00:04:28.800 نباید ابرها رو زودتر از آسمون دزدید. 00:04:29.600 --> 00:04:32.300 تا الانم اشتباه می‌کردم که این کار رو می‌کردم. 00:04:33.007 --> 00:04:36.602 من با نفرت به فوم روی فنجونش زل زده بودم. 00:04:36.602 --> 00:04:40.040 به اون قلبی که باریستا با شیر روش کشیده بود. 00:04:40.540 --> 00:04:46.080 لبه‌هاش پخش شده بود، خطوطش به هم ریخته بود و دیگه شبیه قلب نبود. 00:04:46.887 --> 00:04:52.609 قلبی که مال من نبود، تو سینه فنجونی که برای من ممنوع بود، 00:04:52.609 --> 00:04:54.780 داشت از تپش می‌ایستاد. 00:04:57.940 --> 00:05:01.780 حکایت من و کاپوچینو داستان حساسیت نیست، 00:05:02.580 --> 00:05:04.000 داستان اسارته. 00:05:05.080 --> 00:05:08.040 جان من و کافئین از قدیم با هم غریبه‌اند. 00:05:08.880 --> 00:05:13.740 یه نوشیدنی کافئین‌دار کافیه تا روح آدم ساعت‌ها بی‌قرار بشه. 00:05:14.460 --> 00:05:17.780 تو خونه رژه می‌رم، کمدها رو مرتب می‌کنم، 00:05:18.400 --> 00:05:19.880 به زندگیم فکر می‌کنم، 00:05:20.620 --> 00:05:22.520 به زندگی بقیه فکر می‌کنم، 00:05:23.200 --> 00:05:29.940 کارایی می‌کنم که قصدشونو نداشتم و خیال‌پردازی‌هایی می‌کنم که حتی تو کابوس‌هامم جایی ندارن. 00:05:30.740 --> 00:05:37.040 ولی اون بدون هیچ مشکلی با یه اشتیاق تموم‌نشدنی هر روز می‌خورد. 00:05:37.753 --> 00:05:42.560 صبح کاپوچینو، عصر کاپوچینو، شب کاپوچینو؛ 00:05:43.153 --> 00:05:45.932 و بعدشم مثل یه نوزاد می‌خوابید. 00:05:45.946 --> 00:05:51.180 انگار تلخی قهوه تو تلخی وجودش حل می‌شد و بی‌اثر می‌موند. 00:05:51.980 --> 00:05:55.980 قبل از اینکه بیاد تو زندگیم، هیچ‌وقت کاپوچینو نخورده بودم. 00:05:56.700 --> 00:05:59.840 من آدم چای سیاه دم‌کشیده بودم. 00:06:00.593 --> 00:06:03.140 نوشیدنی نجیب بی‌دردسر، 00:06:03.307 --> 00:06:04.600 و البته کم‌اثر. 00:06:05.460 --> 00:06:08.982 اون اوایل همه چیز این نوشیدنی برام تازگی داشت. 00:06:08.982 --> 00:06:13.720 حتی وقتی به وضوح می‌دیدم که سیستم گوارشم و مهم‌تر از اون، 00:06:13.720 --> 00:06:16.295 سیستم اعصابمو به هم می‌ریزه، 00:06:16.295 --> 00:06:20.880 ناخواسته یه چیزی وادارم می‌کرد اشتباهمو تکرار کنم. 00:06:21.607 --> 00:06:25.012 بار اول، کف شیر نشست پشت لبم. 00:06:25.012 --> 00:06:26.221 خندید... 00:06:26.247 --> 00:06:28.040 و من پاکش نکردم. 00:06:28.780 --> 00:06:31.740 گفت بهم میاد، یه سبیل شیری. 00:06:32.447 --> 00:06:37.206 سه ساعت تموم با اون سبیل شیری تو خیابونا راه رفتیم. 00:06:37.206 --> 00:06:39.900 فقط چون اون گفته بود بهم می‌آد. 00:06:40.700 --> 00:06:43.200 فکر می‌کردم معنی عشق رو فهمیدم. 00:06:43.967 --> 00:06:47.918 اینکه عشق مگه چیزی جز همین حماقت‌های باشکوهه؟ 00:06:50.278 --> 00:06:53.527 ولی کم‌کم خوردنش سخت و سخت‌تر شد. 00:06:53.527 --> 00:06:58.728 اونم اوایل خوشحال‌تر بود. بعد یواش‌یواش فقط بود. 00:06:58.848 --> 00:07:02.220 مثل کاپوچینویی که یادت رفته و سرد شده. 00:07:02.867 --> 00:07:07.924 همون فنجون، همون محتویات، فقط گرماشو از دست داده، 00:07:07.924 --> 00:07:10.304 دیگه هیچ‌کس میلش نمی‌کشه، 00:07:10.304 --> 00:07:13.060 که به خودش زحمت خوردنشو بده. 00:07:21.540 --> 00:07:24.891 آخرین جرعه رو که خورد، آهنگ هم عوض شد. 00:07:25.251 --> 00:07:28.500 یا شاید همون بود و من دیگه درست نمی‌شنیدم. 00:07:29.427 --> 00:07:32.460 زمان کند شده بود یا قلب من تند می‌زد. 00:07:33.140 --> 00:07:37.240 هر چیزی که شده بود، یکیمون از ریتم افتاده بود. 00:07:37.953 --> 00:07:43.180 از اون آخرین صبحونه مشترکمون فقط چایی از دهن افتاده رو سر کشیدم. 00:07:43.980 --> 00:07:45.955 کروسان دست‌نخورده موند. 00:07:46.035 --> 00:07:51.360 کروسان که گناهی نداشت، ولی خب تو جنگ اول نون‌ها قربانی می‌شن. 00:07:52.060 --> 00:07:55.888 آخرشم یه خداحافظی با طعم کاپوچینو نصیبم شد. 00:07:56.154 --> 00:07:57.413 داغ و تلخ. 00:07:57.587 --> 00:08:03.200 با یه لایه نرم و سفید و شیرین روش که قرار بود تلخیشو کم کنه، 00:08:03.900 --> 00:08:04.820 ولی نکرد. 00:08:05.740 --> 00:08:08.160 حالا صد و بیست و هشت روزه که رفته. 00:08:08.767 --> 00:08:12.260 تمام این مدت رو صرف کارهایی کردم که حالم خوب شه، 00:08:12.873 --> 00:08:13.620 ولی نشد. 00:08:14.220 --> 00:08:19.140 یوگا رفتم، مدیتیشن کردم، خاطراتشو نوشتم، 00:08:19.140 --> 00:08:22.980 اما لابه‌لای همه اینا باز خوابشو می‌بینم. 00:08:23.860 --> 00:08:25.980 حالا فقط من موندم و نبودنش. 00:08:26.740 --> 00:08:32.800 با اینکه قرار گذاشتیم چیزی به روی هم نیاریم، اما دلتنگی رو مدام به رخ هم می‌کشیم. 00:08:33.660 --> 00:08:37.713 هر شب دوش می‌گیرم، ادکلن مورد علاقه‌شو می‌زنم، 00:08:38.220 --> 00:08:41.264 پلی‌لیستی که با هم ساختیم رو پخش می‌کنم و 00:08:41.264 --> 00:08:48.260 تو تختم تا صبح با آهنگ‌هایی که نمی‌دونن دارن چه بلایی سرم می‌آرن، جلسه می‌ذارم. 00:08:49.093 --> 00:08:51.260 سلیقه موسیقی‌ش خوب بود. 00:08:51.820 --> 00:08:53.340 نه، عالی بود. 00:08:53.993 --> 00:08:56.520 به همین دلیل، غیرقابل‌بخشش‌ترش می‌کنه. 00:08:57.460 --> 00:09:03.040 آدم اگه قراره بره، حداقل باید چند تا ایراد جدی از خودش جا بذاره. 00:09:03.700 --> 00:09:06.040 مثلاً موسیقی بد گوش بده. 00:09:06.813 --> 00:09:10.500 روان‌شناسم می‌گه این رفتار خودآزارانه‌ست. 00:09:11.120 --> 00:09:13.320 من می‌گم ولی خیلی خوش‌بوئه. 00:09:14.360 --> 00:09:19.980 به محرم‌اسرار بودنش توجه نمی‌کنم و از سر ناامیدی بهش دروغ می‌گم. 00:09:20.580 --> 00:09:21.460 مثلاً می‌گم: 00:09:22.227 --> 00:09:26.900 من دیگه به اون فکر نمی‌کنم. دیروز حتی اسمشم یادم نیومد. 00:09:28.173 --> 00:09:30.080 ولی اون می‌دونه که دروغ می‌گم. 00:09:30.840 --> 00:09:32.708 منم می‌دونم که اون می‌دونه. 00:09:32.708 --> 00:09:38.500 انگار فقط منتظریم یکیمون زودتر خسته شه و پایان جلسات رو اعلام کنه. 00:09:39.300 --> 00:09:44.700 کاش می‌دونست از تمام آرام‌بخش‌ها و مسکن‌هایی که تجویز می‌کنه قوی‌ترم. 00:09:45.313 --> 00:09:47.720 خودم که نه، دردم قوی‌تره. 00:09:48.520 --> 00:09:52.220 کاش تموم شده بودم، ولی این‌جوری تلف نمی‌شدم. 00:09:57.060 --> 00:10:00.413 ترکیب کاپوچینو و موسیقی کاری می‌کنن 00:10:00.413 --> 00:10:03.860 که فکر کنم برگشته و همه اینا خواب بوده. 00:10:04.593 --> 00:10:09.500 بین وسایلی که ازش جا مونده، فنجون مورد علاقه‌شو پیدا کردم. 00:10:10.087 --> 00:10:13.680 همونی که رد یه لب قرمز روش نقش بسته. 00:10:14.580 --> 00:10:15.520 دردم اومد. 00:10:16.420 --> 00:10:19.546 کاش یه فنجون از منم داشته باشه. 00:10:19.586 --> 00:10:21.320 کاش دردش بیاد. 00:10:22.280 --> 00:10:28.288 از من هرچی احساس بود با خودش برده بود و جاش یه فنجون گذاشته بود 00:10:28.288 --> 00:10:30.420 که خودم قایمش کرده بودم. 00:10:31.560 --> 00:10:34.288 حالم که بد می‌شه، می‌رم کافه. 00:10:34.288 --> 00:10:39.660 یه فنجون کاپوچینوی بدون قلب سفارش می‌دم و آروم‌آروم می‌خورم. 00:10:40.367 --> 00:10:43.440 عاقلانه نیست ولی عاشقانه که هست. 00:10:44.220 --> 00:10:46.720 هر فنجون فقط هفده دقیقه زنده می‌مونه 00:10:47.333 --> 00:10:48.900 ولی اثرش همیشگیه. 00:10:49.693 --> 00:10:55.040 برای رسیدن به طعم لب‌هاش تمام زندگیم خراب‌تر می‌شه. 00:10:55.820 --> 00:10:59.140 خانواده‌م غصه می‌خورن و دوستام نگرانمن. 00:10:59.673 --> 00:11:02.020 فکر می‌کنن معتاد یا افسرده شدم، 00:11:02.620 --> 00:11:05.840 ولی نمی‌دونن که می‌تونست خیلی بدتر از این‌ها باشه. 00:11:06.727 --> 00:11:11.200 این فقط کاپوچینوعه. یه فنجون قهوه با شیر و کف. 00:11:11.980 --> 00:11:14.635 تصور کنید عاشق یه چیز دیگه بود. 00:11:14.755 --> 00:11:19.380 مثلاً تصور کنید لب‌هاش طعم ویسکی می‌داد. 00:11:19.460 --> 00:12:38.999 [موسیقی میانی] 00:12:39.092 --> 00:12:41.178 بذارین از متهم هم دفاع کنم. 00:12:41.178 --> 00:12:45.052 کاپوچینو تو تمام این سال‌ها فقط یه شاهد بی‌گناه بود. 00:12:45.572 --> 00:12:48.172 اسمشو از راهب‌های کاپوچین گرفتن، 00:12:48.226 --> 00:12:52.112 همونایی که قسم خورده بودن لب به لذت‌های دنیا نزنن. 00:12:52.772 --> 00:12:57.986 اینکه اسم منزوی‌ترین آدم‌های تاریخ رو بذاری رو همچین لذت غلیظی، 00:12:58.040 --> 00:13:00.385 اگه کمدی الهی نیست پس چیه؟ 00:13:01.472 --> 00:13:03.267 کاپوچینو موسیقی داره. 00:13:03.281 --> 00:13:07.359 اسپرسو ریتمه، شیر ملودی، فوم هارمونی. 00:13:07.952 --> 00:13:11.135 چای تک‌نوازیه یه ساز کهنه است، 00:13:11.148 --> 00:13:13.932 ولی کاپوچینو یه ارکستر کامله. 00:13:14.852 --> 00:13:19.332 لاته فقط یه لیوان شیر گیجه که قهوه‌ش راهشو گم کرده. 00:13:19.952 --> 00:13:23.314 اسپرسو هم که یه اخطاریه غیرجدیه، 00:13:23.314 --> 00:13:27.272 با قدرت شروع می‌کنه و تو یه چشم به هم زدن تموم می‌شه. 00:13:28.052 --> 00:13:30.802 ولی کاپوچینو دیپلماسی بلده. 00:13:30.802 --> 00:13:36.112 اول با وقار در می‌زنه، وارد که شد لبتو نوازش می‌کنه، 00:13:36.112 --> 00:13:40.132 زبونتو قلقلک می‌ده و آخرش به جونت می‌شینه. 00:13:40.925 --> 00:13:46.272 تلخی و شیرینی و نرمی با هم پیمان بستن که رضایتت رو جلب کنن. 00:13:47.012 --> 00:13:49.166 فوم روش هم فقط کف نیست، 00:13:49.166 --> 00:13:54.385 یه تایمر بی‌رحم ولی دلسوزه که می‌گه فقط هفده دقیقه وقت داری. 00:13:54.425 --> 00:13:56.959 نه عجله کن، نه لفتش بده. 00:13:56.959 --> 00:14:02.532 درست مثل لحظه‌های خوب و بد زندگی، نه ازلی‌اند، نه ابدی. 00:14:06.745 --> 00:14:12.839 راستشو بخواین هنوزم گاهی اون فنجون با بوسه قرمز رو از پشت کابینت درمیارم. 00:14:13.159 --> 00:14:16.512 توش کاپوچینو نمی‌ریزم، توش چای می‌ریزم. 00:14:17.072 --> 00:14:19.092 یه انتقام کوچیک شخصی. 00:14:20.219 --> 00:14:26.051 کافئین هنوزم برام ممنوعه. برای همین هر فنجون کاپوچینو یه تصمیمه 00:14:26.051 --> 00:14:28.052 و هر تصمیم یه مناسبت. 00:14:28.685 --> 00:14:32.752 وقتی سراغش می‌رم که یا یه چیزی رو تموم کرده باشم 00:14:33.372 --> 00:14:35.512 یا یه چیزی منو تموم کرده باشه. 00:14:36.272 --> 00:14:41.432 وقتایی که باریستا برام قلب می‌کشه، هنوزم یه لحظه مکث می‌کنم و جا می‌خورم. 00:14:42.139 --> 00:14:46.812 ولی دیگه یاد گرفتم که قلب‌ها اصولاً برای دیده نشدن وجود دارن 00:14:47.585 --> 00:14:52.672 و در نهایت خطرناک‌ترین فنجون‌ها اونایی‌اند که بی‌بهونه سفارش می‌دم. 00:14:53.512 --> 00:14:59.232 همونایی که تا جرعه اولو می‌خورم، مغزم یه پرونده خاک‌خورده رو بیرون می‌کشه. 00:15:00.072 --> 00:15:02.533 از دل همین فنجون‌های بی‌بهونه 00:15:02.533 --> 00:15:07.372 داستان‌هایی رو براتون تعریف می‌کنم که مدت‌هاست منتظر نشستن. 00:15:08.032 --> 00:15:09.464 شما هم دعوتین. 00:15:09.464 --> 00:15:14.500 غم که تقسیم شه، کم می‌شه، خنده که تقسیم شه، زیاد. 00:15:14.500 --> 00:15:16.952 کاپوچینو هم که هر دوتاشو با هم داره. 00:15:17.599 --> 00:15:19.457 داستان که تموم می‌شه، 00:15:19.457 --> 00:15:25.932 موسیقی یه کم بیشتر می‌مونه تا طعم و عطر این فنجون حسابی به دلتون بشینه. 00:15:26.765 --> 00:15:31.352 همراه من بمونید، چون این تازه اولین فنجون بود. 00:15:31.437 --> 00:19:05.139 [موسیقی پایانی]